Islak başlayan bir gün ıslak bitti. Sabah anneme giderken botlarım bileklerime kadar suya girdi, shit! Islanmaktan neffret ediyorum. Bütün gün evet tam anlamıyla bütün bir gün, 5 dk bile durmadan yağdı, tanrım bunun ayarı yok mudur? Ya kuraklık tehlikesiyle karşı karşıya kalırız, ya da seller altında...
Islak ve komik bir gündü. Gün ortasında, Agora'dayız. Romantik Komedi'yi merak ediyordum, Pazar akşamı olmasına güvenerek 'bilet vardır' rahatlığıyla oturduk seansın başlama saatine kadar. "Ne? 2 saat önce mi tükendi?" Pööff. Bir dakika bir dakika Kipa'ya gidelim Cinebonus'a, ya da bir dakika Avşar Sinemaları'nın telefonu var bende orayı arayalım seansına bakalım malum  yürüme mesafesi 2 dk. "-Alo? -Romantik Komedi'nin seansını öğrenebilir miyim? -2 dk. önce iptal edildi hanımefendi. -Anlamadım. -İlgi olmayınca iptal ettik, 2 dk. önce arasaydınız. -Açamaz mısınız? :) -Bilmiyorum, bir dakika. ...... -Tamam açıyoruz hanımefendi. -Tamam, yalnız 21:30'da başlasın biz Agora'dayız ancak geliriz :) -25 geçe başlatalım. -Peki tamam, biz yetişmeye çalışalım." Evet evet komedi, romantizmi de yağmurdan  :(  Pööff! yine şap şap sulara girmeler, bata çıka, deli gibi koşturmalar, tek şemsiye ile yetinmeye çalışırken yerde 2.yi bulmanın mutluluğu, yollara atılmış 5 kırık şemsiye daha :) Yetiştik, sebeplenen diğer iki kişiyle evin salonundaymış gibi 5 kişi bayıla bayıla seyrettik. "Sabun köpüğü işte, güldük geçti, her zaman da ciddi olmaz ki" dedi Barış, evet doğru diğer Hollywood filmleri gibi, neyi eksik, hiçbir şeyi, gayet de eğlenceliydi. Güldük, geçti...

Sabah duş alıp sağlam bir kahvaltı yaptıktan sonra bloggerlara bir göz attım ve attım kendimi dışarı. Hava güzeldi, Agora'ya gittim yürüyerek. Önünde çılgınca bir kalabalık vardı. Bir anormallik olduğunu anlamıştım, tamam her zaman kalabalık ama bu defa bir tuhaflık vardı. Kapıya yaklaştıkça, uzayıp giden, başını ve sonunu göremediğim bir kuyruk olduğunu farkettim, görebildiğim 'Ben10' yazılı bir şeyler vardı o kadar. Kalabalık içeride de aynı şekildeydi, her yer çılgın gibi insanlarla doluydu, ne olup bittiğini anlamaya çalışırken alt katta AVM'nin tam orta yerinde kurulu bir sahne, ışıklar, kameralar, kalabalık bir ekip, sıra bekleyen ve sahnede kendini göstermeye çalışan çocuklar ve onları ilgiyle izleyen ailelerini gördüm. Çocuklar sahnede o çizgi film karakterinin hareketlerini yapıyorlardı ve kameralar da bunları kaydediyordu yani bir takım seçmelere katılmışlardı. Aman tanrım bu nasıl bir çılgınlıktır. Çocukların Ben10 denen çizgi film kahramanına olan düşkünlüğünün farkına varmam yöneticimin oğlunun 'Ben10 saati' ve o saatle oynarkenki heyecanını görmemle olmuştu. Daha sonrasında anne ve babaların 'Ben10 saati bile aldık' cümleleriyle o kadar çok karşılaştım ki... (Bu arada karakter bana göre çok cins, sinir bozucu bir yüz ifadesine sahip olduğu için görselini buraya koymadım. Hafızamdan silinsin istiyorum) O bölgede yoğunlaşan kalabalıktan hızla uzaklaştım. Filmlere bakayım dedim, seanslar işime gelmedi, 2 haftadır beklediğim ayakkabılar gelmişti, onları almaya gittim. İşte yeni bootielerim...

Hayatımda olduğun, ilk kelimemde ses tonumdan ne hissettiğimi anladığın, bir sözünle gülümsettiğin ve iyileştirdiğin için teşekkürler, gerçek dostsun...
Ve böyle az sayıda dostum var, onlara da ithaf ediyorum...

En çok hakkında yazılan konu yüzde 70'le kişisel mevzular. Internet yüzde 52, teknoloji yüzde 41, kültür sanat yüzde 31. Siyaset yazanlar yüzde 15, sinema yazanlar yüzde 30, yemek yazanlar ise yüzde 13'lük bir grup oluşturuyor.