Issuu olmasaydı, güzelim yayınların sayfalarını karıştırmasaydık ne yapardık sahiden. İçimizi ferahlatıcak, yüzümüzü güldürecek, kanımızı kaynatıp içimizde baharlar açtıracak ne bulurduk başka. Seviyorum döndürüp döndürüp sayfalarına tekrar tekrar bakmayı. Bir ay olmuş çıkalı ancak yeni bakabiliyorum düşünün artık yoğunluğumu. Benim gibi hala görmeyenler varsa paylaşayım istedim Gatherings'in bahar sayısını.
Ne çok şey kaçırıyoruz hayatta, ne çok şeyi erteliyoruz. Bunlara bakınca hep hatırlıyorum bunu ama hayatımın gerçekliğine geri dönmek zorunda kalıyorum  her defasında :)
Neyse boşverelim şimdi bunu, içimizi açacak şeylere odaklanalım. Sahi nerde kaldı bu bahar?

Şimdi ben nasılsa buldum bir kılıf tembelim diye, iyice saldım gitti. Toparlayamıyorum.  1 ay öncesinin Londra postunu yazmadığımı geçtim geçen yazdan Yunanistan'ı yazmadığımı hatırlıyorum şimdi :)
Neyse bahar da yolda zaten laylaylom günler yakında. Ben bu ara işten başka hiçbir şeye vakit ayıramazken siz Sweet Paul Magazine'in sayfalarını karıştıradurun ;)
Baharın en kısa sürede kapımızı çalması dileğiyle...

Sevgiler...

Evimde daha çok vakit geçirebileceğim, kendime daha fazla zaman ayırabileceğim, daha özgür olacağım bir hayat istesem de kısa vadede bu olacak gibi görünmüyor. O nedenle bu isteğimi biraz da olsa tatmin etmek için birkaç günlüğüne izne çıkacağım. Yapmak istediğim onca şeyi bugünlere sığdıracak, bol bol keyif yapacak, kendimi dinleyecek, silkelenip kendime geleceğim. Ve yeni yıla daha dingin gireceğim.

Alışverişten böyle dönünce yaşam biçimimi sorgulamam gerekir mi diye düşünüyorum bazen.

Hafta sonu demek; koltuk ve yastıklarla girilen yakın ilişki ile kahvaltı keyfi demek.
Şimdi koskoca 5 iş gününün geçip gitmesini mi bekleyeceğiz yeniden?
Oooofff offf!!!

Baktıkça hala gülüyorum :)

Pazar günü hava bize çok da iyi davranmayınca ev keyfi mecburi oldu. Oysa ki güneş açacaktı, Alaçatı Uçurtma Festivali'nde olacaktık.
Bu fotoğrafların sorumlusu da o bir türlü açmayan güneş işte.
Ne yapalım bu seferlik böyle olsun dedim, koydum yine de fotoğrafları, affola.
Sabahtan başlayan pankekli kahvaltı keyfi, fırında elma yanında dondurma, ardından üzümlü muffinle bütün gün yeme-içme şeklinde geçti. Gün boyu içilen sayısız çay, latte, üzerine kalkan şarap kadehlerine film arşivimizden 3 film eşlik etti. Ardından yemek siparişi ile yeme içme seansını tamamladık çok şükür.
Bu kadar keyif ve dinlenme sonrası hazır mıyız Pazartesi'ye?!

Hafta içi her sabahın hayali; hafta sonu gelse de kahvaltı yapsak...
Hani şöyle krepli, pankekli falan ;)

Şöyle dumanı tüten bir fincan earl grey çay olsa, nefis çikolatalı kurabiyeler...
En büyük koltuğuma kurulsam, güneş vursa camdan usulca, sol omzuma.
Dergilerimi alsam yanıbaşıma, hayaller kursam...
...

Bu hala devam etmekte olan uzuuun tatilin faydalarını say say bitmez.
Ailemle uzun uzun keyifli zamanlar geçirmek, anneyle bol bol gezmek ve alışveriş yapmak, kardeşi motor tepesinde sağa sola sürüklemek, 6 aydır spor salonunda bıraktığım spor ayakkabılarımı almak, banyodaki radyonun pillerini değiştirmek, yeni aldığım mikseri kutusundan çıkarıp yerine koymak, boşalan meyve standını meyveyle doldurmak, sevdiğim fotoğrafı çerçeveye koymak, 'fotoğraflarımı ver' diye ağlayan eş dost için fotoğraf arşivimi taramak, eskiyen bulaşıklığın yerine yenisini koymak, biten bulaşık deterjanın şişesini doldurmak, 3.posta giymediklerimi ihtiyacı olanlara vermek üzere toplamak, pijama koleksiyonumu yenilemek, ütülenecekleri toptan ütücüye teslim etmek, duvara/kapı koluna/dolap kapağına bir şeyler daha asmak, başucuma gece lambasını yerleştirmek, aileye yeni katılan ufaklığı görmeye gitmek ve onun için alışveriş yapmak, sevdiklerim için hediyeler almak, uzun arkadaş ziyaretleri yapmak, kitabımın sonuna gelip yeni kitap için heyecanlanmak, uzun bir süredir aradığım kurabiye kalıplarına kavuşmak, izlemek istediğim filmleri izlemek, bayramda sevdiklerimle olmak ve son zamanların en güzel sürpriziyle karşılaşıp mutluluktan ağlamak...
Ben bir bayramdan başka ne isterim ki?

Twinings Collection'dan bu sabah,
four red fruits...

kokusunu tarif etmem mümkün değil,
tadını da.

fincanı burnuma yaklaştırıp derin derin içime çekiyorum...
...
..
.
ayaklarımı karnıma doğru çekiyorum...
yeşil battaniyemi belden biraz daha yukarıya...
koltuğa şöyle bir yerleşiyorum.
dışarıda yağmur, pencereden sokağı izliyorum.
.
..
...
sanırsın.
ama yok ofisteyim :)
bendeki hissiyatı bu!

bu sabah gözlerimi 7:30'da açıp kısa süreli bir "geç kaldım!" algılamasından sonra evde daha fazla vakit geçirince...
otoban yerine şehir içinden gidip daha fazla 'yaşam' görünce...
kahvaltımı ofis yerine arabanın içinde yapınca...
ve işe 1 saat geç gelmenin verdiği o garip konsantrasyon güçlüğü yaşanınca...
haliyle bedenin tamamını getirsen de ruhun önemli bir kısmı geride kalıyor.

bu sabah da böyle bir sabah işte!

şimdi Nero'da bir kahve keyfi yapmak vardı.
bundan da, bundan da şımarıklığı...
bir dahaki sefere şunu yemeliyim kararlılığı...

bir kadeh şarap...
yanında deniz kokusu...
gökyüzünde martılar.
...
...
Orhan Veli'den "Denizi Özleyenler İçin"
Doğan Canku'dan "Takalar"
...

Nefis kahve, keyifli mekanlar, hoş sohbetler, güzel lezzetler, güzel insanlar ve haliyle güzel kareler...

Islak başlayan bir gün ıslak bitti. Sabah anneme giderken botlarım bileklerime kadar suya girdi, shit! Islanmaktan neffret ediyorum. Bütün gün evet tam anlamıyla bütün bir gün, 5 dk bile durmadan yağdı, tanrım bunun ayarı yok mudur? Ya kuraklık tehlikesiyle karşı karşıya kalırız, ya da seller altında...
Islak ve komik bir gündü. Gün ortasında, Agora'dayız. Romantik Komedi'yi merak ediyordum, Pazar akşamı olmasına güvenerek 'bilet vardır' rahatlığıyla oturduk seansın başlama saatine kadar. "Ne? 2 saat önce mi tükendi?" Pööff. Bir dakika bir dakika Kipa'ya gidelim Cinebonus'a, ya da bir dakika Avşar Sinemaları'nın telefonu var bende orayı arayalım seansına bakalım malum  yürüme mesafesi 2 dk. "-Alo? -Romantik Komedi'nin seansını öğrenebilir miyim? -2 dk. önce iptal edildi hanımefendi. -Anlamadım. -İlgi olmayınca iptal ettik, 2 dk. önce arasaydınız. -Açamaz mısınız? :) -Bilmiyorum, bir dakika. ...... -Tamam açıyoruz hanımefendi. -Tamam, yalnız 21:30'da başlasın biz Agora'dayız ancak geliriz :) -25 geçe başlatalım. -Peki tamam, biz yetişmeye çalışalım." Evet evet komedi, romantizmi de yağmurdan  :(  Pööff! yine şap şap sulara girmeler, bata çıka, deli gibi koşturmalar, tek şemsiye ile yetinmeye çalışırken yerde 2.yi bulmanın mutluluğu, yollara atılmış 5 kırık şemsiye daha :) Yetiştik, sebeplenen diğer iki kişiyle evin salonundaymış gibi 5 kişi bayıla bayıla seyrettik. "Sabun köpüğü işte, güldük geçti, her zaman da ciddi olmaz ki" dedi Barış, evet doğru diğer Hollywood filmleri gibi, neyi eksik, hiçbir şeyi, gayet de eğlenceliydi. Güldük, geçti...

Sabah duş alıp sağlam bir kahvaltı yaptıktan sonra bloggerlara bir göz attım ve attım kendimi dışarı. Hava güzeldi, Agora'ya gittim yürüyerek. Önünde çılgınca bir kalabalık vardı. Bir anormallik olduğunu anlamıştım, tamam her zaman kalabalık ama bu defa bir tuhaflık vardı. Kapıya yaklaştıkça, uzayıp giden, başını ve sonunu göremediğim bir kuyruk olduğunu farkettim, görebildiğim 'Ben10' yazılı bir şeyler vardı o kadar. Kalabalık içeride de aynı şekildeydi, her yer çılgın gibi insanlarla doluydu, ne olup bittiğini anlamaya çalışırken alt katta AVM'nin tam orta yerinde kurulu bir sahne, ışıklar, kameralar, kalabalık bir ekip, sıra bekleyen ve sahnede kendini göstermeye çalışan çocuklar ve onları ilgiyle izleyen ailelerini gördüm. Çocuklar sahnede o çizgi film karakterinin hareketlerini yapıyorlardı ve kameralar da bunları kaydediyordu yani bir takım seçmelere katılmışlardı. Aman tanrım bu nasıl bir çılgınlıktır. Çocukların Ben10 denen çizgi film kahramanına olan düşkünlüğünün farkına varmam yöneticimin oğlunun 'Ben10 saati' ve o saatle oynarkenki heyecanını görmemle olmuştu. Daha sonrasında anne ve babaların 'Ben10 saati bile aldık' cümleleriyle o kadar çok karşılaştım ki... (Bu arada karakter bana göre çok cins, sinir bozucu bir yüz ifadesine sahip olduğu için görselini buraya koymadım. Hafızamdan silinsin istiyorum) O bölgede yoğunlaşan kalabalıktan hızla uzaklaştım. Filmlere bakayım dedim, seanslar işime gelmedi, 2 haftadır beklediğim ayakkabılar gelmişti, onları almaya gittim. İşte yeni bootielerim...