Her hafta sonu niyetlendiğim ama bir türlü beceremediğim bir şey var. Her gün gitgide artan dergi arşivimi temizlemek. Ne zaman dolaptaki dergilerimi çıkarsam toplamak niyetiyle daha da dağılıyorum. Dışarıdaki dergilerle daha da çoğalıyorlar ve ben amacımın tam tersi bir durumla karşı karşıya kalıyorum.
En iyisi dolap içlerine hiç bulaşmamak diyor ve sehpanın üstündeki, diğer sehpanın üstündeki ve altındakileri toplayayım diyorum, cık! yine olmuyor. Bir katalog ve bir dergiden vazgeçebildim bugün sadece. Onlarcası yine yerinde, bazılarıysa sadece yer değiştirmiş ve çokça koltukların, halının üzerine dağılmışlar.
Bu hafta sonu yapabildiğim şeyler de var. Film izlemek ve bol bol çikolata yemek. Bak bunu hemen hemen her gün başarıyla gerçekleştirebiliyorum :)
Bu hafta sonu ağır giden King's Speech'den sonra bir çırpıda Taken'ı izledim. Su gibi akıp giden bir film. Liam Neeson'ın oynadığı karakterin zekasına ve filmin kurgusuna hayran kaldım. Ardından bir Türk filmi olan Girdap'ı izledim. Kanım dondu, alt üst oldum, tüylerim diken diken. İzlemediyseniz izleyin ve izletin.
Şimdi bu kadar film keyfi ve çikolatanın enerjisiyle on numara geçer bu hafta...
geçer di mi?
geçer geçer...

2 gündür evlere şenliğiz...Zeynep kuziyle 2 gündür çok eğlendik. Dün gecenin bir yarısı gülme krizlerine girdik. Arka arkaya filmler, bütün gün yemek içmek o biçim. Her gün tiramisu yaptık :) Bugün Zeynep, Gürkan, Eylül ve Ayşegül de geldi. Sonra Barış, sonra annem, Kerem ve Bahriye. Hiç boş kalmadık. Yoğun ötesi geçecek bir haftaya iyi bir başlangıç yapacağım için keyifliyim...Ve hafta sonu için çok heyecanlı...












Dün, önce Mükemmel Bir Gün'ü sonra Prestij'i izledik. Mükemmel Bir Gün beklediğim gibi değildi, biraz hayal kırıklığı yarattı açıkçası, havada kaldı, yarım bıraktı bizi. Prestij'i izlemeyi ne kadar ertelemişim, ne büyük hata! Böylelikle Prestij de uzun zaman etkisinde kalacağım filmler arasına girdi.

hiç büyümeyenlere, büyümemek için diretenlere!
inananlara, umudun gücünü bilenlere, inatçılara...
masal kahramanlarının bir gün kapısını çalacaklarını düşünenlere...
işaretleri takip edenlere...

Geçtiğimiz hafta izledim filmi. Keyfli bir film olduğunu söyleyebilirim. Pegasus Yayınevi'nden çıkan kitabın Radikal'deki ilanında Elvan Demirkan yorum yapmış; "Her kadın kendi hayatında Elizabeth Gilbert'in tecrübesinden bir parça bulabilir" Katılmıyorum, keşke bulsa, eğer olsaydı ortalık güçlü ve mutlu kadınlardan geçilmezdi, keşke, keşke...Derin mevzu, hiç girmek istemiyorum. Bu arada kitabı okumadım. Arkadaşımla kitap alışverişi yaparken toplamda 4 kitap aldık. Ben bunun filmini izlerim, Türkan'ın dizisini seyrederim kurnazlığıyla başka 2 kitap aldım :) Bunu arkadaşım aldı, 'benden alır okursun' dedi. Bu arada bu kitabı okuyan stajyerime de bu hafta pek takıldım. 'Ohooo sen daha oku, ben izledim bitti bile :)' Okuyacağım ama mutlaka çünkü hikaye o kadar dolu ki bana kalırsa sığmamış filme. Elizabeth'in hayatı eğlenceli. Benim gibi kendi kararlarını çok net ifade edebilen ve onları hiç düşünmeden hayata koyan biri için (Tanrım bunun için teşekkür ederim!) keyifli bir hikaye. Üstelik yemek yemek benim için vazgeçilmez bir yaşam keyfi iken, hatrı sayılır bir 'tanrıya duacı' iken, ee sevmek konusunda da dağı, taşı, otu ayırmazken hikaye keyifli olmasın mı? Yalnız kitabın devamı var, Ye, Dua Et, Sev kaldığı yerden devam ediyormuş. Ye, Dua Et, Evlen. Orada dur bir dakika Liz :)
Bu posta eşlik etsin diye

Çok sevdiğim iki oyuncu, Morgan Freeman&Jack Nicholson’ın oynadığı, Rob Reiner’ın çok sevdiğim filmi “The Bucket List” de duydum adını ilk.

Son demlerini yaşayan iki ihtiyarın bugüne kadar yapmak isteyip de yapamadıkları her şeyin bir listesini çıkarıp bu listedekileri tek tek hayata geçirmelerini konu alan filmde; oldukça zengin bir hastane CEO’su olan Edward Cole’un (Jack Nicholson) yegane kahvesiydi. Hayli uzun geçen sahnelerde kahvesini keyifle yudumlayan ve yanından ayırmayan Cole, kahveyle ilgili detaylı bilgi vermeyi de ihmal etmiyordu.
Dünyanın en pahalı kahvesi olan Kopi Luwak; Endonezya açıklarındaki Sumatra Adası ile çevre adalardaki ormanlarda yaşayan bir kedi türü olan Misk Kedisi’nin (Civet Cat) dışkısından üretiliyor. Bu kediler kahve ağaçlarındaki kahve çekirdeklerini bütün olarak yutuyor, midesindeki enzimlerle fermantasyon geçiren çekirdekler dışkı yoluyla atılıyor. Bu çekirdekler dışkıdan ayrılıp özel işlemlerden geçirilerek kahve üretiliyor.

Türkiye’de de geçtiğimiz aylarda satışına başlanan kahvenin 100 gr.lık bir kutusu (15 içimlik) sadece 990 TL. Fincan başına 66 TL. yapıyor.

Bir fincan içmeden ölmeyeyim deyip bir Cafe’de içebilirsiniz belki, o zaman üzerine biraz da kar payı ekleyin. Bu kahvenin satılacağı Cafe de herhangi bir yer olmayacaktır. 100 TL diyorum ben iyi ihtimalle.

İçebilenlere afiyet olsun...

Islak başlayan bir gün ıslak bitti. Sabah anneme giderken botlarım bileklerime kadar suya girdi, shit! Islanmaktan neffret ediyorum. Bütün gün evet tam anlamıyla bütün bir gün, 5 dk bile durmadan yağdı, tanrım bunun ayarı yok mudur? Ya kuraklık tehlikesiyle karşı karşıya kalırız, ya da seller altında...
Islak ve komik bir gündü. Gün ortasında, Agora'dayız. Romantik Komedi'yi merak ediyordum, Pazar akşamı olmasına güvenerek 'bilet vardır' rahatlığıyla oturduk seansın başlama saatine kadar. "Ne? 2 saat önce mi tükendi?" Pööff. Bir dakika bir dakika Kipa'ya gidelim Cinebonus'a, ya da bir dakika Avşar Sinemaları'nın telefonu var bende orayı arayalım seansına bakalım malum  yürüme mesafesi 2 dk. "-Alo? -Romantik Komedi'nin seansını öğrenebilir miyim? -2 dk. önce iptal edildi hanımefendi. -Anlamadım. -İlgi olmayınca iptal ettik, 2 dk. önce arasaydınız. -Açamaz mısınız? :) -Bilmiyorum, bir dakika. ...... -Tamam açıyoruz hanımefendi. -Tamam, yalnız 21:30'da başlasın biz Agora'dayız ancak geliriz :) -25 geçe başlatalım. -Peki tamam, biz yetişmeye çalışalım." Evet evet komedi, romantizmi de yağmurdan  :(  Pööff! yine şap şap sulara girmeler, bata çıka, deli gibi koşturmalar, tek şemsiye ile yetinmeye çalışırken yerde 2.yi bulmanın mutluluğu, yollara atılmış 5 kırık şemsiye daha :) Yetiştik, sebeplenen diğer iki kişiyle evin salonundaymış gibi 5 kişi bayıla bayıla seyrettik. "Sabun köpüğü işte, güldük geçti, her zaman da ciddi olmaz ki" dedi Barış, evet doğru diğer Hollywood filmleri gibi, neyi eksik, hiçbir şeyi, gayet de eğlenceliydi. Güldük, geçti...